Degradacja siedliska rolniczego
Tagi: biologiczna degradacja, spulchnianie gleb, stratyfikacja organizmówDegradacja siedliska rolniczego to proces, podczas którego obniża się jakość uprawianych roślin oraz spada ich plonowanie. Dzieje się tak na skutek zachwiania równowagi chemicznej, fizycznej lub biologicznej, co powoduje obniżenie potencjału ekosystemu. Taka sytuacja wymaga coraz większych nakładów, aby utrzymać akceptowalny poziom. Postaram się opisać czym są poszczególne degradacje i jak ich unikać.
Chemiczna degradacja siedliska rolniczego jest nierozerwalnie związana z rozwojem, a ściślej rzecz biorąc z zanieczyszczeniami, które na skutek rozwoju człowiek produkuje w coraz większej ilości. Przemysł i motoryzacja powodują ogromną ilość trujących związków chemicznych, które powodują stopniowe skażanie terenów rolniczych. Urbanizacja i turystyka chwieją równowagą między terenami zielonymi, a światem ludzi i maszyn. Wreszcie niewłaściwe rolnictwo może powodować chemiczną degradacje. Stosowanie pestycydów, nawozów azotowych i fosforowych oraz innych groźnych środków ochrony rośli wpływa na jakość gleb. Najlepszą rzeczą jaką można zalecić to większa rozwaga i zwiększenie norm ekologicznych dla przemysłu, a także większe uświadomienie rolników jak gospodarować bez szkodzenia ekosystemowi.
Fizyczną degradacją środowiska rolniczego nazywamy skutki niszczenia fizycznych właściwości gleby. Dzieje się tak najczęściej podczas pracy z ciężkim sprzętem rolniczym, który ugniata glebę i zmienia jej meliorację na gorsze. Efektem tego jest wysuszanie pól, a czasami ich zabagnianie. Głęboka orka również jest niekorzystna. Powoduje ona przerywanie naturalnej stratyfikacji organizmów. Aby temu zapobiegać polecane jest zmniejszenie głębokości orki na rzecz zwiększenia spulchniania gleb.